نامه ای برای پسرم...

پسرخوبم:

میدونم که یه روز عاشق میشی...

میای وایمیستی جلوی من و پدرت و از دخترکی میگی که دوستش داری...

این لحظه اصلا عجیب نیست و تو ناگزیری از عشق...

که تو حاصل عشقی عزیز دلم.

دوست دارم بدونی که یک وقتایی زن بی حوصلست

روزایی که بهونه میگیره

وقتی اسمتو صدا میکنه و تو به جای جانم میگی بله...

و اون میزنه زیر گریه

زنها موجودات عجیبی هستن پسرم

موجوداتی که میتونی با محبت آرومشون کنی و یا با بی توجهی از پا درشون بیاری.

باید یاد بگیری که نازشو بکشی عزیزم

پسر مغرور و دوست داشتنیه من...

شاید ناز کشیدن کار مسخره ای به نظر برسه اما

زنها به طرز عجیبی محتاج لحظه هایی هستند که نازشون خریدار داره...

این نیاز زنه.

گاهی غصه هاش مجبورش میکنن به گریه...

همیشه نیازی نیست دنبال دلیل باشی تا بخوای راه حل نشون بدی.

گاهی فقط باید بزاری تو بغلت گریه کنه

و بعد دستشو بگیری و ببری بیرون و یک هدیه کوچولو براش بخری...

بهش بگی چقدر زیباست...

یاد بگیر با مردونگیت غصه هاشو آب کنی

نه از غصه آبش کنی.

زن  این لحظه ها رو هرگز فراموش نمیکنه...

و همه ی انرژی که براش گذاشتی رو بهت برمیگردونه

حس کردم باید اینا رو بهت بگم.چون صد در صد

یه روز به دردت میخوره مامانی.اینا چیزهاییه که کمتر مادری یاد پسرش میده عزیییییزم